İranla 40 gün davam edən qarşıdurma beynəlxalq münasibətlər üzrə analitiklər arasında ABŞ-nin hərbi gücünün sərhədləri və strateji imkanları ilə bağlı yeni müzakirələrə səbəb olub.
"Operativ Məlumat Mərkəzi-OMM" xəbər verir ki, Vaşinqton hərbi əməliyyatları öz çəkindirici gücünü bərpa etməyə yönəlmiş addım kimi təqdim etsə də, Qərb mediasında və analitik mərkəzlərdə yayımlanan təhlillərdə bu siyasətin gözlənilən siyasi nəticələri vermədiyi qeyd olunur.
“Defense One” nəşrinin təhlilinə istinadən bildirilir ki, ABŞ-nin xarici siyasətində müşahidə olunan əsas problemlərdən biri “strateji korluq” kimi xarakterizə edilir. Bu yanaşmaya görə, Vaşinqton qısamüddətli hərbi uğurları uzunmüddətli geosiyasi nəticələrlə qarışdırır.
Ekspertlərin fikrincə, ABŞ son onilliklərdə hərbi göstəriciləri (hədəflərin məhv edilməsi, bombardman əməliyyatları və s.) siyasi sabitlik və strateji uğur kimi qiymətləndirmək tendensiyası nümayiş etdirib. Əfqanıstan, İraq və Liviya təcrübələrinin göstərdiyi kimi, hərbi üstünlük avtomatik olaraq davamlı siyasi sabitliyə gətirib çıxarmayıb.
Məlumata görə, son qarşıdurmalar ABŞ və müttəfiqlərinin regionda güc balansını dəyişdirmək cəhdlərinə baxmayaraq, İranın regional təhlükəsizlik arxitekturasında əsas aktor kimi mövqeyini qoruduğunu göstərib.
Bildirilib ki, nəticədə bölgədə yeni böhranlar yaranıb və onların idarə olunması əlavə yük kimi Vaşinqtonun üzərinə düşüb.
ABŞ-nin artan xərcləri isə üç əsas istiqamətdə qeyd olunur: hərbi-logistik imkanların saxlanılması, bölgədə müdafiə sistemlərinin gücləndirilməsi və dəniz qüvvələrinin fəaliyyətinin davam etdirilməsi.
“Defense One”un təhlilinə əsasən, ABŞ-nin bəzi qərarları müttəfiqlərlə razılaşdırılmadan qəbul edilib ki, bu da transatlantik əməkdaşlıqda müəyyən narazılıqlara səbəb olub. Eyni zamanda, yaranmış gərginliyin idarə olunması Vaşinqtonun siyasi resurslarını daha da məhdudlaşdırıb.
Analitiklərin qənaətinə görə, “strateji korluq” təkcə kəşfiyyat və ya operativ səhvlərlə məhdudlaşmır, həm də uzunmüddətli nəticələrin düzgün qiymətləndirilməməsini ehtiva edir. ABŞ-nin hərbi gücə həddindən artıq fokuslanması onun regional və qlobal təsir imkanlarını zəiflədən amillərdən biri kimi qiymətləndirilir.
